De flora en fauna van Turkije

Turkije heeft natuurliefhebbers veel te bieden: een rijk zeeleven, allerlei vogelsoorten en zoogdieren. In de ruige oostelijke provincies leven nog steeds grote zoogdieren zoals de beer, jakhals en wolf. Het land kent ook een rijke flora - meer dan 11.000 geregistreerde plantensoorten. Hiervan is de tulp waarschijnlijk de bekendste. De enorme diversiteit aan flora dankt het land aan de verschillende habitats - van droge vlakten tot bergen en streken met een gematigd klimaat - maar ook aan de ligging van Turkije als 'biologische waterscheiding' op de grens tussen Europa en Azië. Er zijn uitgestrekte ongerepte gebieden, waarvan sommige tot nationaal park zijn verklaard.

De Middellandse-Zeekust

Langs de mediterrane en Egeïsche kust groeien altijdgroene planten, zoals Phlomis fruticosa, kermeseik, brem en zonneroosje. In meer open boslandschap bloeien orchideeën, bolgewassen en eenjarige. Onder de struiken groeit nieskruid en Comperia comperiana. Witte aronskelken verspreiden een stinkende geur om bestuivers te lokken. In de nazomer bloeien overal zeeajuin en strandnarcissen. De johannesbroodboom verliest zijn peulen in de herfst, als de herfsttijloos en de sternbergia in de bloei staan.

Wetlands

Hier zweven libellen boven bloeiende russen, waterlelies en irissen; uiterwaarden staan vol boterbloemen, Bellevalia's, vleeskleurige orchis en lichtblauwe lobelia's. Het Turkse wetland worden (ondanks internationale erkenning) bedreigd door dammen, afwatering, vervuiling en klimaat veranderingen. Sultansazligi bij Nigde, Nationaal Park Kuscenneti bij Bursa en de Göksu-delta zijn nog gespaarde wetlands.

Bossen

In de naaldbossen groeien pioenen, orchideeën, vingerhoedskruid, kievietsbloemen en Thermopsis montana. Het westelijke Taurusgebergte kent de endemische soort Libanonceder en in het noorden liggen wouden van oosterse beuken en sparren, met rododendrons, varens, lelies, primula's en klokjes. In de herfst verschijnen de cyclamen en eetbare paddestoelen. Reusachtige ceders vindt u in Dokuz Göl bij Elmali, endemische eiken in Kasnak bij Egirdir en eeuwenoude gemengde bossen in de Firtina-vallei.

Steppen

Op de uitgerekte vlakten van het Anatolisch Hoogland groeien veel vloeiende planetensoorten. Hoogtepunt vormen de affodillen, die 1,8 meter hoog kunnen worden, de gele, roze en blauwe vlas en de kleurige parasiet Phelypaea coccinea. Op de oostelijke steppe groeien de fraaie witte, paarse en blauwe oncocclus-irissen. In de Nationale parken Göreme in Cappadocië en Nemrut Dagi kunt u deze flora bekijken. Ontbossing en erosie hebben de steppe enorm veranderd, net als intensieve landbouw.

Bergen

In de lente zijn de subalpien weiden bedekt met boterbloemen. Vlak boven de boomgrens bloeien sneeuwklokjes naast winterakoniet en krokussen. Daarboven volgen de ster-van-Bethlehem, druifhyacint, kievietsbloemen, steppenlelies, affodillen en felrode tulpen. De rotshellingen zijn bezaaid met kleurige alpiene bloemen zoals de iris, Androsace languinosa en Autbretia. Belangrijke bergreservaten zijn Nationaal Park KIackar aan de Zwarte-Zeekust, Nationaal Park Aladaglar, Nationaal Park Beysehir Gölü bij Egirdir en de skicentra Uludag en Erciyes.

Vogels

Meer dan 440 vogelsoorten zijn er in Turkije geteld, die in allerlei habitats voorkokmen, van bossen tot bergen en van wetlands tot steppen. De ligging van het land op de trekrouten van de vogels maakt het een paradijs voor vogel liefhebbers. In de herfst vliegen enorme zwermen ooievaars en roofvogels over de Bosporus. In de winter verwinteren duizenden vogels op de meren en de wetlands.

De alpenkauw

Komt in de bergen voor, waar hij op richels of in spleten nestelt. Hij slaat zijn voedsel op in de scheuren, die hij toedekt met stenen.