Bezienswaardigheden Beyoglu Istanbul
Eeuwenlang was Beyoglu, een steile heuvel ten noorden van de Gouden Hoorn, de woonplaats van de buitenlanders in de stad. De eerste nieuwkomers waren de Genuezen. Als beloning voor hun hulp bij de herovering van de stad op de Latijnen in 1261 ontvingen zij het Galata-gebied, dat tegenwoordig door de Galata-toren wordt gedomineerd. In de Osmaanse periode vestigden zich in deze buurt joden uit Spanje, Arabieren, Grieken en Armeniërs. Vanaf de 16de eeuw stichten de belangrijke Europese machten hier ambassades ten behoeve van hun belangen in het lucratieve Osmaanse Rijk. De buurt is door de eeuwen heen weinig veranderd. Nog altijd wordt de toon gezet door de handel.
Bezienswaardigheden
Istiklal Caddesi
De hoofdstraat van Beyoglu, Istiklal Caddesi, is alleen toegankelijk voor voetgangers. Hij stond ooit bekend als de Grande Rue de Pera en wordt omzoomd door laat 19de eeuwse appartementencomplexen en voormalig Europese ambassades. De gebouwen, met hun fraaie poorten en gevels, dienen sinds Ankara in 1923 de Turkse hoofdstad werd nog slechts als consulaat. Uit het zicht staan de kerken voor de buitenlandse gemeenschappen van Pera (zoals vroeger deze beurt heette). Sommige trekken nog steeds gelovigen, andere zijn slechts stille getuigen van het verleden. De ooit vervallen zijstraatjes van Beyoglu, rond Istiklal Caddesi, beleven een opbloei, met trendy jazzbars en winkels met handgemaakte sieraden, meubels en dergelijke. Er zijn ook bioscopen en talloze restaurants.
Taksim
De wijk Taksim ligt rond het enorme Taksim plein en is het bruisende centrum van het moderne Beyoglu. Taksim betekend 'waterdistributiecentrum': vanaf de 18de eeuw werd op deze plek water uit het Belgrado bos gedistribueerd. Het oorspronkelijke reservoir, gebouwd in 1732 door Mahmut I, bevindt zich nog steeds boven aan Istiklal Caddessi. In het zuidwesten van het plein staat het Onafhankelijkheidsmonument, gebeeldhouwd in 1928 door de Italiaan Canonica. Het toont Atatürk en de andere stichters van de moderne Turkse Republiek. Verderop in Cumhuriyet Caddesi, staat het moderne Taksim-museum. Naast tijdelijke exposities biedt het een permanente tentoonstelling met impressies van Istanbul door enkele prominente 20ste eeuwse Turkse schilders. Aan het einde van Taksim Park, ten noorden van het Taksim plein, hebt u vanuit de bars op de bovenste verdieping van Continentaal Hotel een prachtig uitzicht over Istanbul en de Bosporus.
Galata Toren
De opvallendste silhouet aan de skyline van Galata is een 62 meter hoge ronde toren met een conisch dak. Het is gebouwd in 1348 door de Genuezen als onderdeel van hun versterkingen. In de Osmaanse periode deed het dienst als brandtoren, maar daarna heeft het een toeristische bestemming gekregen. De achtste en negende verdieping hebben plaats gemaakt voor een restaurant en nachtclub. Helaas doet het interieur geen recht aan het middeleeuwse verleden. U bereikt de top van de toren met de lift of via een smalle wenteltrap. Het is zeker aan te raden naar boven te gaan vanwege het fraaie panorama uitzicht vanaf het balkon. U ziet er de belangrijkste monumenten van Istanbul en Prinseneilanden.
Mevlevi klooster
Hoewel Atatürk in 1925 het soefisme verbood, is dit klooster bewaard gebleven als de Divan Edebiyati Müzesi, een museum voor divan-literatuur (klassieke Osmaanse dichtkunst). Het klooster was van de beroemdste soefi-sekte, de Dansende Derwisjen. De eerste derwisjen waren leerlingen van de mystieke dichter en grote soefi meester Celaleddin Rumi, bekend als 'Mevlana' (onze leider). Hij overleed in 1273 in de stad Konya, in het zuiden van Midden-Anatolië. Het museum ligt verscholen in een straat die is genoemd naar een van de grote dichters van de sekte, Galip Dede, en is gevestigd in een 18de eeuws gebouw met een fraaie achthoekige dansvloer. Hier dansen de derwisjen speciaal voor toeristen de sema (rituel dans) elke laatste zondag van de maand. Om 15.00 uur ontvouwen een stuk of tien dansers hun grote ronde gewaden en dansen tollend het vertrek door in een buitengewone vorm van extatische meditatie. Rond de dansvloer staan glazen vitrines met een kleine tentoonstelling van kunstvoorwerpen die ooit aan de sekte behoorden zoals; hoeden, kleding, manuscripten, foto's en muziekinstrumenten. Buiten in de rustige terrastuin, staan de versierde grafstenen van gewonen leden en belangrijke sjeiks van de sekte. De stijlvol gebeeldhouwde grafstenen zijn omringd door heerlijk geurende rozen.
Nusretiye Moskee
De barokke 'Moskee van de Victorie' werd in de jaren twintig van de 19de eeuw gebouwd door Kirkor Balian, lid van een vermaarde familie rijksarchitecten. Het sierlijke gebouw, met fraaie bijgebouwen en marmeren terras, lijkt eerder een paleispaviljoen dan een moskee. De Nusretiye werd in opdracht van Mahmut II gebouwd, nadat hij het janitsarenkorps in 1826 had afgeschaft. Ze staat tegenover de Selimiye-kazerne van het Nieuwe Leger, dat de janitsaren verving. Het overwelfde interieur in empirestijl viert de overwinning van de sultan. Het marmeren paneel met kaligrafie is vooral erg mooi, net als een stel sebils (kiosken waar drankjes verkrijgbaar zijn) die u buiten ziet.
Çukurcuma
Deze bekoorlijke oude wijk van Beyoglu, rond een buurtmoskee in Çukurcuma Caddesi, is een belangrijk centrum geworden voor het meubel en antiekhandel in Istanbul. De oude pakhuizen zijn verbouwd tot winkels en showrooms, waar bewerkte marmeren bakken en antieke kasten moderne waren uitgestald liggen. Er is van alles te vinden, van 19de eeuwse Osmaans borduurwerk tot koektrommels uit de jaren vijftig
